info@karegari.com صغحه اول
آرشیو مقالات
آرشیو ویدئو
سایت روز شمار جنبش کارگری ایران
سایت " روزشمار جنبش کارگری ایران" ؛ با اعتقاد به مبارزات مستقل کارگران و دفاع از مطالبات بیواسطه آنان دربرابر نظام سرمایه داری ایران، تلاش دارد که استقلال عمل این مبارزات را درتمام عرصه ها و بویژه در تنظیم اخبار مبارزات کارگران و زحمتکشان ایران و جنبش های اجتماعی ( زنان - پرستاران - دانشجویان و جوانان - معلمان - بازنشستگان - ملیت های ساکن ایران ) و زندگی کودکان خیابانی کار، با ارائه منابع خبر روز شمارنماید. تلاشم بر این بود که در این سایت آرشیو روزشمار را که طی سال های متوالی انتشار داده ام ، جای دهم . همکاری یکایک فعالان کارگری وتشکل ها و نهادهای کارگری و ارسال به موقع اخبار به سایت " روز شمار جنبش کارگری ایران" ما را در پیشبرداین وظایف توامان کمک می نماید. با احترام امیر جواهری لنگرودی
مجله کارگری هفته - امیر جواهری در باره اعتراضات کارگری و بحث کارورزی


مجله کارگری: اخبار کارگری و دستمزدها، فراخوان اعتصاب شورای شورای‌هماهنگی‌تشکلهای‌صنفی فرهنگیان


امیر جواهری لنگرودی در نشست وبیناری گذار؛ قدرت نیروی عظیم انسانی و جایگاه جنبش‌ها(۳۱ تیرماه ۱۳۹۷)


تلویزیون دریچه گفتگوی فرامرز رفیعی با امیر جواهری لنگرودی پیرامون : قتل های خاموش وبررسی اعتصاب کارگر زندانی رضا شهابی


گفتگوی امیر جواهری با رفیق مهرنوش اشترانی از خانواده های جانفشانان کشتار دهه شصت و یکی از سخنگویان کمیته برگزاری هفتمین گردهمایی سراسری درباره کشتار زندانیان سیاسی در ایران


گفتگوی امیر جواهری با احسان حقیقی نژاد یکی از سخنگویان گرد هم ائی سراسری


گفتگوی امیر جواهری با محمد رضا شالگونی پیرامون چگونگی سازمانیابی تشکلهای مستقل و سراسری کارگران


مجله کارگری ، اخبار و اعتراضات روزجهانی کارگر و هفته معلم از امیر جواهری


مجله کارگری۲۰ مهر ۹۷:اخبار مبارزات کارگری،نان‌آوران خردسال،اعتصاب کامیونرانان


مجله کارگری:جمعه ۲۵ آبان ۹۷ تحصن معلمان، هفت‌تپه و شکست پروژه سندیکاسازی


جوانب گوناگون تحولات سیاسی پس از برجام و استراتژی سوسیالیستی


گفتگوی امیر جواهری با شاهین شریفیان از اعضای سازمان اتحاد فدائیان کمونیست ایران


مصاحبه امیر جواهری با روبن مارکاریان


گفتگوی امیر جواهری با مجید تمجیدی (دلائل مبارزه علیه تغیر قانون کار)


گفتگوی امیر جواهری با محمود صالحی از فعالین جنبش کارگری


گفتگوی امیر جواهری با احسان حقیقی نژاد یکی از سخنگویان گرد هم ائی سراسری


گفتگوی امیر جواهری با مژده ارسی: از سخنگویان هفتمین گرد هم آیی سراسری


مصاحبه امیر جواهری با الهه امانی درباره طرح کاروزی


گفتگوی امیر جواهری با رفیق هژیر پلاسچی


گفتگوی امیر جواهری با خانم ماریا یوسفی از فعالین حقوق پناهندگی و ....


یادداشت کارگری هفته بحران مسکن در ایران و راهکارهای مقابله با آن ( بخش اول) از: امیر جواهری لنگرودی مهر ۱۳۹۹ برابر اکتبر ۲۰۲۰
بحران مسکن در ایران از ریشه های متعددی برخوردار است. اما شاید بتوان مهم ترین و اصلی ترین ریشه های درهم تنیده این بحران را در چهار مولفه زیر دید. محورهای چهارگانه فوق نتیجه گیری روشنی را پیش پای ما قرار می دهد و آن اینکه : بحران مسکن بدون تغییر ریل اساسی اقتصاد ایران و پایان دادن به سیاست های نئولیبرالی و تاخت و تاز «باز آزاد» و «دست نامرعی» آن، بدون برچیدن بساط حاکمیتی که پاسدار اصلی رویکرد بحران زده کنونی است، بدون درهم شکستن بورژوازی مستغلات و بیرون کشیدن مسکن از بازار دلالی و سوداگری و تبدیل آن به وزنه ای برای احیای اقتصاد و افزایش اشتغال از طریق تولید مسکن اجتماعی، بدون قدرت متشکل بی خانمان ها و بدمسکن ها، اجاره نشین ها در قالب اتحادیه های مستقل نیرومند، نه تنها حل نخواهد شد که سلب مالکیت مسکن گسترده تر، خشن تر و پیامدهای مخرب آن بربافت اجتماعی دامنه دارتر خواهد بود....

یادداشت کارگری هفته پنجم اکتبر روزجهانی معلم و وضعیت استخدامی و بلاتکلیفی آنان درشرایط دوران کرونایی از : امیر جواهری لنگرودی
ازمنظرما شرط مقابله ی موثر با تبعیض ساختاری شده در میان لایه بندی های گوناگون مزدی معلمان، که از مدت ها پیش درصفی پراکنده به آن معترض اند و همواره به پای اعتراض نشسته اند. اینستکه: اولا- مطالبه ی امنیت شغلی به محورهمبستگی صنفی همه گروههای معلمان بدل گردد. همین مطالبه است که می تواند نهضتی، حق التدریسی، سربازمعلم، دانشجومعلم،خرید خدمتی، مربیان پیش دبستانی ومهد کودک و ... را با معلم استخدامی در صفی مشترک علیه تبعیض و بی حقی در آموزش و پرورش متحد کند. ثانیا- نقش تشکل های صنفی معلمان در ساماندهی حمایت های لازم از گروههای فرودست تر مزدی معلمان در این شرایط برجسته گردد. ثالثا- در این وضعیت شاهد پوشش خبری ساده ی تجمعات صنفی و مطالباتی گروههای مختلف معلمان در شبکه های خبری و ارتباطی تشکل های صنفی رسمی و انتشار فراخوان های آنان در این شبکه ها باشیم. رابعا- درآستانه ی روزجهانی معلم ، سازوکار موازی روشنی هم برای رفع این نقیصه و دور محدودیت های احتمالی ناشی از پوشش رسانه ای جمعی این تحرکات تدارک شود تا سکوت تاکنونی شکسته شده و پشتیبانی و حمایت همه جانبه از تحرکات سریالی گروه های مختلف معلمان برجسته گردد.

یادداشت کارگری هفته پیمانکاران شهرداری‌ها و وضعیت کودکان و زنان بازیافت زباله‌ها دردوران گسترش اپیدمی کرونا از : امیرجواهری لنگرودی
تجربه نشان داده است تا زمانی که سود کار کودک چنین نجومی است و نهادهای ذی‌ربط پاسخگوی ضد و نقیض گویی‌های خود نیستند، شرایط تغییر نخواهد کرد. با همه تلاش‌هایی که فعالان حقوق کودک طی این سال‌ها داشتند و هزینه‌ی بس سخت بیکاری از کار، دستگیری و زندان و تبعید را به جان خریده‌اند، همچنان قانون منع کار کودک درعمل هیچ جایگاهی ندارد و کمترین امیدی به تغییر، در شرایط موجود نیست. مگر اینکه در سلسله اقدام جنبش توده‌ای و با به‌پا خاستن همه‌ی کنشگران اجتماعی، چهره‌ی شهر را از وجود کودکان زباله‌گرد پاک کنیم. تا زمانی که این نشود، مافیای شکم پرست و دست‌های توطئه‌گر، دلالی و واسطه‌گری با سودجویی تمام ازهرمنفذ و سوراخی، آیه و فتوای آیتی نوخاله، سود می‌جویند و به کثیف‌ترین شکل ممکن به دور از چشمان جامعه در نبود رسانه‌های مستقل از کودکان خیابانی وکار، این نیروی برده دارانه، ارزان و خاموش بهره‌کشی خواهند نمود. اما در برابر کارگران شهرداری‌ها، همان‌گونه که پیش‌تر آوردم، هیچ راهی جز ادامه اعتراض و اعتصاب و سازمان‌دهی سریالی اعتراضات به پهنه‌ی محلات شهرها و گره خوردن با مردم پیرامون، ضمن طرح مشکلات خود از وجود پیمانکاران، اتحاد و به‌ هم پیوستگی تحرکاتشان با استفاده از ظرفیت‌های جدید شبکه‌سازی در اینترنت، به هم پیوسته‌شدن ها و با افزایش دامنه‌ی آن، تأثیراعتراضات خود را نیزبیشترازپیش سازند. دست‌یابی به این مهم برای رفتگران زحمتکش در شرایط فعلی ممکن است.

یادداشت کارگری هفته: کارگران شهرداری‌ها، اسیر پیمانکاران غارتگر! از: امیر جواهری لنگرودی
امروزهمچون دیروزدرسطح شهرداری‌های کل کشور حدود ۸۰ درصد ازقراردادها خارج ازاستانداردها و در زد و بند آشکار با رشوه و دلالی واگذار می‌شوند که باعث رانت می‌شود. روش انتخاب پیمانکار برای واگذاری پروژه‌ها با رانت و دلالی همراه است وهمین واسطه‌ها به‌عنوان کارچاق کن، عوامل کار را فراهم می‌سازند. مافیایی که تنها و تنها منفعت رانت خواری و ارتشاء را می‌فهد و جان و حیات و گذران کارگران برایشان هیچ‌است! در بستر چنین بده و بستان ناسالمی، کارگران زیادی تحت تأثیر برون‌سپاری‌های بی‌قاعده هستند و مشکلات معیشتی فراوانی دارند. لایه لایه شدن کارگران شهری طی قراردادهای پیمانکاری و مواجهه با پیمانکاران متفاوت، هرچه بیشتر باعث تضییع حقوق کارگران شهرداری‌ها شده است. آیا زمان حذف و خلع ید پیمانکاران نرسیده است؟ امروز کمپین سازمان‌یافته‌ی علیه خصوصی‌سازی، خلع ید بخش خصوصی ناظر بر همین لغو شرکت‌های رانتخوار پیمانکاری، حلقه‌ی جدی رودرویی نیروی کار و سرمایه‌ی جامعه‌ی ما است و که در مبارزات کارگران شهرداری‌ها نیز برای آن باید طرح و نقشه‌ی راهنمایی روزانه سازمان داد. کارگران شهرداری‌ها در پهنه‌ای به وسعت تمام کشور با مشکلات یک‌سان و مطالباتی واحد مواجهند که می‌توانند با اتحاد و به‌هم پیوستگی با استفاده از ظرفیت‌های جدید شبکه‌سازی در اینترنت، به هم پیوسته و اعتراضات خود را وسعت بخشند و با افزایش دامنه‌ی آن تأثیر اعتراضات خود را نیز بیشتر از پیش سازند. طی فرصتی دیگر باز در این باب خواهم نوشت.

خبر و نظر در باب لیست اعدام ها در ایران از : امیر جواهری لنگرودی
من و ما بر آنیم ؛ نباید سکوت نمود. امروزسازماندهی کارزارهای سراسری ضرورتی تام دارد. باید یک جنبش سراسری علیه مجازات اعدام به راه انداخت و مانع از آن شد که رژیم فاشیستی جمهوری اسلامی جوانان شجاع ما را به چوبه های دار بیاویزند و جبونانه تلاش کند با ایجاد ترس مانع رشد و گسترش و توده ای شدن حرکت های اعتراضی مردمی گردد. به امید آن که روزی جنبش دادخواهی جانباختگان و اعدام شده گان در تلفیق با آزادی و آگاهی و کنشگری عموم شهروندان حامی حق حیات، بساط اعدام را برای همیشه براندازد و زندگی و آزادی را به ارمغان آورد. یادمان نرود توقف اعدام در حاکمیت انسان ستیز اسلامی ، تنها در گرو متشکل شدن و اتحاد ما است!

یادداشت کارگری هفته ؛ اعتراضات مستمر گروههای مختلف معلمان دربرابر مجلس نیازمند حمایت گسترده است! از : امیر جواهری لنگرودی
آموزشیاران نهضت سواد آموزی می گویند : «دولت و نظام آموزش و پرورش برای سایر گروه‌ها مثل "سرباز معلمان"، "حق‌التدریسی‌ها" و... آزمون استخدامی را حذف کرده‌اند، چرا در حق ما چنین نابرابری روا می دارند. جمع ما " آموزش‌دهندگان نهضت سواد آموزی" سالها با کمترین دستمزد در مناطق دورافتاده و روستایی کشور کار کرده‌ایم و سختی همه فشار ها را به جان خریده ایم و یکایک ما استحقاق توجه بیشتر از مسئولان کشور را برای خودمان می شناسیم نه اینکه بعد از سالها خدمتی چنین دشوار و با کمترین دستمزد در نقاط بد آب و هوا و بدور از شهر و خانمان مان، شغلمان را از ما بگیرند و ما را به حال خود رها کنند.» اعتراضات گروههای مختلف معلمان در برابر مجلس در هفته های اخیر بر سه نکته حیاتی تاکید می گذارد:

عاشق ترین زندگان شهرمان لنگرود که بر خاک غنوده اند از : امیر جواهری لنگرودی
پرده‌ی آخر : برای من که گردآورنده‌ی این فهرست پُرشمار جانباختگان شهرم لنگرودم، نفی اعدام، نابودی زندان و فروریختن آن برسر زندانبانان امروز و چه فردای دیگر حائز اهمیت فراوانی‌ست؛ نداشتن زندان در جامعه‌ای که برای ایجادیش هرروزه در تلاشیم و مبارزه‌ایم، باید به نخستین خواسته‌ برای جهانی دیگر که ممکن است، بدل گردد. از مبارزه‌ی این همه انسان‌های شریف باید آموخت و نشان داد زندگی، مقاومت در برابر تباهی و ستم، عشق و آرمان‌خواهی بیهوده نبوده و نیست. منطق بقاء و ادامه‌ی زندگی باید به نام یکایک آنان ثبت گردد و در این میان حتی یک نام را نباید فراموش کرد.

مبارزات کارگران نیشکر هفت‌تپه و موقعیت امروز جنبش مطالباتی! از: امیرجواهری لنگرودی
امروز جامعه‌ی ما در شرایط دوران‌سازی قراردارد. موج بزرگ اعتصابات کارگری به ویژه اعتصابات کارگران نفت و گاز و پتروشیمی جنوب کشور، بیش از هر موقعی نیاز به همپوشانی، همگرایی و نزدیکی و عدم مصادره‌طلبی گروهی و فرقه‌ای این و آن و محترم شمردن استقلال عمل مبارزاتی این مرحله از اعتراضات و اعتصابات باید شمرده شود.

گفتگوی کارزار پشتیبانی از کارگران ایران با امیرجواهری لنگرودی فعال مدافع کارگران و عضو «کانون همبستگی با کارگران ایران – گوتنبرگ / سوئد»
آنچه که مهم می نماید، برانگیختن افکار عمومی جامعه میزبان در سطح خارج کشور، باید نقشه راه مان باشد. باید بتوانیم شکل اقدام راهجویی به اتحادیه ها و مجامع کارگری و احزاب و سازمان های سوسیالیستی را به شکل پرمعنایی به پیش ببریم ، تقویت این امر به تحکیم انترناسیونالیستی روابط می انجامد. بعبارتی جلب حمایت بین المللی ازمبارزات کارگران داخل دراین شرایط از وظایف تخطی ناپذیر یکایک ما است. درپایان برآنم این مجموعه فضای موجود ما را در برابر طبقه کارگر و نقشه مندی آن متعهد می نماید.

دوماه اعتراض، دو ماه مقاومت و پایداری کارگران هفت تپه! از: امیرجواهری لنگرودی
در این مرحله ضمن دفاع تمام قد از مبارزات واقعا موجود همه عرصه های اعتراضی کارگران باید مجدانه و درحد توان اعتصاب کارگران هفت‌تپه و سایر اعتصابات کارگرانی را که در دیگر واحدهای تولیدی و صنعتی و خدماتی، پای اعتصاب و اعتراض هستند، قویا مورد پشتیبانی و حمایت خود قراردهیم. اعتراضات کارگران پالایشگاههای نفت و گاز و پتروشیمی در کنار دیگر بخش های کارگری گامی مهم در مسیر سراسری شدن اعتراضات کارگری و نیرومندتر شدن صدای اعتراض کارگران و مزدبگیران است. ادامه اعتصاب می تواند به اختلال در صادرات پتروشیمی و گاز و کمبودهای بحران زا در رفع نیازهای داخلی منجر شود. نباید اجازه داد تیغ سرکوب بار دیگر بر چهره‌ی هفت‌تپه و جنبش رادیکال کارگران کشیده شود. جامعه ما در شرایط دوران سازی قراردارد. موج بزرگ اعتصابات کارگری به ویژه اعتصابات کارگران نفت و گاز و پتروشیمی جنوب کشور ، بیش از هر موقعی نیاز به همپوشانی ، همگرایی و نزدیکی بیشتر نسبت به گذشته دارند. واضح است اینبار نیز چشم امید به همراهی و همدلی فعالان پیشرو کارگری و سیاسی و همه آزادی‌خواهان و برابری‌طلبان در تمام دنیا داریم. درانجام این وظیفه و رسالت دوران ساز، ازهیچ اقدامی فرو گذار نکنیم !

نگاهی موشکافانه به دیدار فعالان کارگری هفت تپه با اهالی مجلس اسلامی در پنجاه و دومین روز اعتصاب نیشکر شوش و موج اعتراضات سراسری دوران کرونایی در جنبش مطالباتی ایران! از : امیر جواهری لنگرودی
خوب است تمامی ارکان حاکمیت ازصدرتا ذیل بدانند؛ کارگران هفت تپه پرقدرت تر، توانمند تر وارد صحنه می شوند و اعتراضات را پی خواهند گرفت. هفت تپه ای ها امروز خود را به همراه موج جنبش های اعتراضی ‌اعتصابی کارگران هپکو- پالایشگاههای قشم- آبادان- جقیر- کنگان- پارس جنوبی - پارسیان- لامرد- ماهشهر- اصفهان- نیروگاه برق پارس جنوبی بیدخون - سایت پتروشیمی عسلویه- شرکت پتروشیمی رازی ماهشهر - اتوبوسرانی خط واحد ارومیه- شرکت اسفالت طوس دشت آزادگان - کارگران نیروگاه حرارتی و گازی تبریزو نیروگاه برق مشهد - کارگران شرکت فولاد سنگان - معلمان نهضت سوادآموزی - معلمان حق التدریسی - کارگران شرکت های پیمانکاری - کارگران کنتور سازی و دهها حرکت اعتراضی دیگر... که روز به روز اوج فزون تری برخود می گیرد، خویشتن را تنها نمی بینند. امروز کارگران هفت تپه، تحرکات اعتراضی به هم پیوسته ای که گامی مهم در مسیر سراسری شدن اعتراضات و اعتصابات کارگری است را در کنار خود می بینند . تحرکاتی که میرود به جنبش سراسری و به هم پیوسته اعتصابات سراسری بدل شوند و باید در انجام این راه کوشید !

نگاهی به ۴۵ روز اعتصاب و اعتراض کارگران نیشکر هفت تپه! از : امیر جواهری لنگرودی
بریکایک ماست که در این مبارزه نابرابر، از خواست‌ها و مطالبات اعلام شده کارگران تا همان هنگام که در مبارزه‌اند با تمام نیرو در داخل و خارج از کشور پشتیبانی نماییم. امروز همچون دیروز صدای یکایک هفت تپه‌ای‌ها باشیم که مطالبات‌شان عیان‌تر از فریاد آنان است؛ این پژواک همه هم سرنوشتان، فرودستان، زحمتکشان و ستمدیدگان جغرافیای ماست که غارت گران شکم چران، وهیاکل ایت الله های شکر خوار، نان را از سفره‌های شان ربوده‌اند و تلاش رنج کارآنان را هم نپرداخته و سرمایه‌های بیش از ۲۵ هزار انسان رنج دیده هفت تپه را به غارت برده‌اند. مبارزه درخشان آنها مبارزه از حق حیات اقتصادی و اجتماعی مردمی است که در این منطقه زیر سیاست‌های چپاولگرانه بخش‌های خصوصی، خصولتی و دولتی ، در پناه عوامل سرکوب له شده‌اند. از اینرو همه بخش‌های جنبش کارگری و همه مدافعان آگاه و مسئول این جنبش حیاتی باید استقلال عمل مبارزاتی کارگران شاغل و اخراجی هفت تپه را محترم بدارند و با یکایک آنان همصدایی و پیوندی عمیق داشته باشند. * صدای هفت تپه، صدای ماست، نگذاریم این صدا تحت هیچ شرایطی خاموش گردد و برای بلند آوازه کردن این صدا همه توان و ظرفیت خود را به میدان آوریم و با پرهیز از های و هو، نقشه‌مندتر از همیشه عمل نماییم! ازشمال تا جنوب هم صدایی با کارگران هفت تپه و بافریاد اعتراضات یکایک آنان هم آوا باشیم!

صدای پر طنین کارگران نیشکر هفت تپه باشیم ! نگاهی به حرکت اعتراضی بیست و سومین روز اعتراض و اعتصاب کارگران نیشکر هفت تپه از: امیر جواهری لنگرودی
خانواده های سر فراز کارگران نیشکر هفت تپه، وارد خیابان های شوش شدند ؛ راه بگشایید و دست افشانی کنیم ! گوش کردن به حرف های خانواده ها و خود کارگران نشان می دهد همه دیوار های ترس و وحشت شان فرو ریخته و طی این بیست و سه روز ؛ یک قدم عقب نشینی نکردند تا همه چهره های دروغ ، دزد و دغل و حاشا را برملا کنند و کردند! چرا خانواده ها با همه خویشتنداری و منش انسانی شان ناگزیر شدند به کف خیابان آیند و بازو در بازوی مردان خویش؛ بلند گوی خوش آوازه فریاد آنان گردند؟ در جامعه ای که زن بودن و صدایش را در فضای خیابان شنیدن ؛ به سان جرم ناکرده ای تلقی می شود که باید خاموش گردد ؟

نگاهی به شانزدهمین روز اعتصاب کارگران نیشکر هفت‌تپه کارگران نیشکر هفت تپه را نباید تنها گذاشت! از: امیرجواهری لنگرودی
امروز همبستگی ودفاع ازاعتراضات کارگری هفت تپه؛ پشتیبانی ازمطالبات طبقه کارگر است .ما در سلسله اعتراضات خود تنها می توانیم به قدرت طبقاتی خود متکی شویم. دفاع و همبستگی با سلسله تجمعات کارگری هفت تپه، دفاع از مطالبات کل طبقه کارگر ایران است. طبقه ما بدون چشمداشت به بالایی ها همچون گذشته در اعتراضات خود تنها می بایست به قدرت طبقاتی خود متکی باشد. ما تنها با قدرت خود می توانیم پوزه سرمایه را به خاک بمالیم .بر خلاف اعتراضات ضد رژیمی و یا ضدامپریالیستی ادعایی، نباید به رفرم این و آن واعظ غیر متعض دلخوش بود و چشم به رافت اسلامی آقا داشت، همه این شدت و ضعف ها از گور پُر عطوفت ایشان بلند می شود. فراموش نکنیم که در غیاب قدرت طبقاتی سازمان یافتهِ کارگران آگاه و متشکل، چشم اندازی روشن و امیدبخش برای پایان دادن به حاکمیت اقلیت بهره کش و سرکوبگر وجود نخواهد داشت

مبارزات کارگران؛ کسب نان برای حفظ جان ! (بخش دوم) از: امیرجواهری لنگرودی
معرفی : از طریق روزشمار کارگری هفته، در امر وارسی مبارزات کارگران و زحمتکشان شهری و روستایی ایران در فاصلۀ نیمۀ دوم (شانزدهم تا سی و یکم) خرداد ۹۹ از دل اعتصابات و تجمعات اعتراضی و نامه نگاری‌های سرگشادۀ اعتراضی و سایر اشکال مبارزه، موفق به ثبت ۱۹۲حرکت شدم . برآنم که این‌ها همۀ اعتراضات و اعتصابات شکل گرفته در کشور طی زمان یاد شده نیست؛ حرکات و اعتراضات بسیاری هست که گزارش آن در جایی ثبت نشده و یا من بدان دسترسی نیافتم؛ این‌ها آن مجموعه‌ای است که توانستم فهرست نمایم. یادآور می‌گردم: خبرهای جمع آوری شده عمدتاً حول اعتراضات و اعتصابات جنبش مطالباتی کارگران و لایه‌های گوناگون آن و زحمتکشان روستایی از کانال‌های درون کشور و بخشی از سایت‌ها، وبلاگ‌ها و شبکه‌های اجتماعی مجازی گروه‌های گوناگون مدافع کارگران فراهم آمده تا ما را تنها درجریان وارسی اعتصابات و اعتراضات مطالباتی کارگران درمقام مقایسه با ماهِ اردیبهشت و با وجود تداوم بحران کرونا، قرار دهد. این مجموعۀ روزشمار پانزده روزه نشان می‌دهد که نه تنها اعتراضات در خرداد فروکش نکرد، بلکه کسب نان، همچنان برای حفظ و بقای جان چربیده و حرف اول را زده است.

مبارزات کارگران؛ کسب نان برای حفظ جان!(بخش اول) از : امیرجواهری لنگرودی
معرفی : از طریق روزشمار کارگری هفته، در امر وارسی مبارزات کارگران و زحمتکشان شهری و روستایی ایران در فاصلۀ نیمۀ اول (اول تا پانزدهم) خرداد ۹۹، از دل اعتصابات و تجمعات اعتراضی و نامه نگاری‌های سرگشادۀ اعتراضی و سایر اشکال مبارزه، موفق به ثبت ۱۵۳ حرکت شدم . برآنم که این‌ها همۀ اعتراضات و اعتصابات شکل گرفته در کشور طی زمان یاد شده نیست؛ بسیاری حرکات و اعتراضات هست که گزارش آن در جایی ثبت نشده و یا من بدان دسترسی نیافتم؛ این‌ها آن مجموعه‌ای است که توانستم فهرست نمایم. در مقام مقایسه با ماهِ اردیبهشت و با وجود تداوم بحران کرونا، نه تنها اعتراضات در خرداد فروکش نکرد، بلکه نشان داد که کسب نان، همچنان برای حفظ و بقای جان، حرف اول را می‌زند.

روزشمار مبارزات کارگران ایران درده روز (۲۱تا۳۱ اردیبهشت۱۳۹۹) - بخش سوم / کارگران و زحمتکشان ایران در دوراهی جان و نان! از: امیرجواهری لنگرودی
درست دردل چنین وضعیتی است که ما شاهد رشد تورم، بی اعتباری ارز ملی، گرانی قیمت دلار، گرانی ارزاق عمومی و نبودن پول در دست دهک پائین جامعه هستیم که، آنها را به پای اعتراض خیابانی می کشاند ودیده می شود که مردم و بویژه کارگران و زحمتکشان، به حرکت های مطالباتی رو می آورند. دردل چنین وضعیتی ما نظاره گر تقابل بین پائینی ها وحاکمیت هستیم و افزایش برتری عددی پائینی ها یعنی توده گرسنه و عصبی بیشتر از گذشته شده ولی متاسفانه همچنان این تعداد اعتراضات سازمان یافته نیست و حتی در پیکره هم رشته نظیر کارگران شهرداری ها با همه گسترده گی اش که از شمال ، تا تبریز، کردستان، استان مرکزی، جنوب کشور را پوشش می دهد و خواست واحدی را در امر رودررویی با پیمانکاران شهرداری ها را در برابر خود دارد، نمی توانند یکی شوند وبه شکل واحد عمل نمایند. این پراکندگی به پیشروی قوای سرکوب در جدا سازی نیروی کارگران معترض منتهی می شود. جا دارد دردل این سلسله مبارزات جاری و ساری به امر تشکل یابی مبازرات کارگران در تمامی عرصه ها بیش از پیش تاکید شود و برای دست یابی به سازمانیابی تشکل مستقل همواره اندیشه گردد!

روزشمار مبارزات کارگران ایران درده روز (۱۰تا ۲۰اردیبهشت۱۳۹۹) - بخش دوم کارگران و زحمتکشان ایران در دوراهی جان و نان! از : امیر امیرجواهری لنگرودی
مردم دریافته‌اند که برای وصول تمامی مطالبات بی‌واسطه و فوری خود اعتراض نمایند. سرکوب، دستگیری، احضار و زندان مانع گسترش اعتراضات نیست. اینکه مردم شعار می‌دهند و بر زبان می‌رانند: «مرگ از کرونا، سخت‌تر از مرگ به خاطر گرسنگی نیست». نشان می‌دهد که کارد به استخوانشان رسیده و هیچ وحشتی از مرگ ندارند. از همین روست که ما روزانه شاهد ۵ تا ٧ اعتراض در جای جای کشوریم. اعتراضات این دوره، تمایز ویژه‌ای با اعتراضات دوره‌های گذشته دارد. کرونا به مردم فهماند که هیچ فریادرسی غیر از خودشان برای پاسخگویی به نیازها و مطالبات آنان نیست. بی جهت نیست که روزنامه دولتی جهان صنعت در تاریخ ۲۵ فروردین نوشت : « ایران یک بمب اجتماعی است » بدین معنی که " نهادها و ارگانهای رسمی دولتی فاقد برنامه مشخص و کارآمدی هستند. حتی در شرایطی که هیچ نگاه واقع‌بینانه و راهبردی به موضوع کرونا و اقشار آسیب‌پذیر وجود ندارد، دولت جمهوری اسلامی ایران کرونا را تبدیل به معضلی امنیتی کرده است.

کارگران و زحمتکشان ایران در دوراهی جان و نان! کارگران می گویند: ما زندگی نمی کنیم؛ ما زنده مانی می کنیم! از : امیرجواهری لنگرودی
اربابان زر و زور و ذینفعان نظام، برجان و تبار طبقه ما چنگ انداخته و امنیت شغلی و معاش کارگران و زحمتکشان را سلب و آنان را به فلاکت دچار کرده اند. ابعاد فلاکت در حدی است که اکنون در توصیف دوران بحران کرونایی و ویرانی وضعیت موجود، به در راه بودن انفجار گرسنگی اشاره می شود. درمقطع روز جهانی کارگر و در شرایطی که مجال هر نوع تجمعی از کارگران سلب شده بود، از گردهم آیی ۰۰۰ ۳ کارگر زغال سنگ معدن کرمان و راهپیمایی آنان خبر رسید. کارگران مرگ در اثر کرونا را به واگذاری معدن به بخش خصوصی ترجیح دادند و دست به تجمع زدند. بحران کرونا رشد بیکاری را به شکل فزاینده ای گسترش داد.

نگاهی به جدول بالماسکه هفته کارگر سال ۱۳۹۹ خانه کارگری از : امیر جواهری لنگرودی
کارگران یک صدا می‌گویند: هفتۀ کارگر توی سرتان بخورد، همان روزمان را به ما وابگذارید، فعالان ما را به بهانۀ «امنیت ملی»، تجمع ما را «غیر قانونی»، «امنیتی»، اعلام نکنید. زندان و احکام سنگین و وثیقه‌های میلیاردی صادر نکنید، هفتۀ کارگر اسلامی تان را نخواستیم! روز جهانی کارگر را هفتۀ کارگر نامیدن، بیش از هر چیزی لوث کردن و به انحراف بردن مطالبات کارگران و بی ارزش ساختن و غیر اصلی شمردن تاریخ و نشان این روز در ایران و جهان است. نگاهی به طرح و برنامه و مجریان برنامه‌ها نشان می‌دهد که نقشۀ راهنمای شما چیست؟ در جمهوری اسلامی چند بالماسکه هر ساله توسط دولت و عوامل آن رونمایی می‌شود. نخسین آن در اسفند ماه از ماکت شورای عالی کار بر سر تعیین نرخ دستمزد در هیکل وجودی " سه جانبه گرایی " کذایی که همان یک جانبه گرایی است ، رونمایی می کنند که امسال بدلیل شرایط کرونایی به فروردین ماه کشانده شد؛ و دیگر بالماسکۀ کذایی هفتۀ کارگر است که طرح و نقشه‌اش از خورجین دارودستۀ علیرضا محجوب و حسن صادقی بیرون کشیده می شود و بدون تغییر چند و چون آن، تنها تاریخ‌هایش به‌روز شده و در ایلنا و سایر بوق‌های خودشان باد زده می‌شود.


بحران مسکن بدون تغییر ریل اساسی اقتصاد ایران و پایان دادن به سیاست های نئولیبرالی و تاخت و تاز «باز آزاد» و «دست نامرعی» آن، بدون برچیدن بساط حاکمیتی که پاسدار اصلی رویکرد بحران زده کنونی است، بدون درهم شکستن بورژوازی مستغلات و بیرون کشیدن مسکن از بازار دلالی و سوداگری و تبدیل آن به وزنه ای برای احیای اقتصاد و افزایش اشتغال از طریق تولید مسکن اجتماعی، بدون قدرت متشکل بی خانمان ها و بدمسکن ها، اجاره نشین ها در قالب اتحادیه های مستقل نیرومند، نه تنها حل نخواهد شد که سلب مالکیت مسکن گسترده تر، خشن تر و پیامدهای مخرب آن بربافت اجتماعی دامنه دارتر خواهد بود....


بحران کرونا و تعطیلی مراکز آموزشی یا آنلاین شدن این مراکز، غیررسمی‌کاران در حیطه ی آموزش را از امرارمعاش ثابت محروم کرده است؛ دراین شرایط، حقوق معلمان رسمی پرداخت می‌شود اما بسیاری ازنیروی کارشاغل درحوزه ی آموزش ازدریافت دستمزد ودرآمد بازمانده‌اند. مربیان مهدکودک‌ها یکی از این گروه‌ها هستند. با بسته شدن مهدکودک‌ها به خاطر کرونا، چند هزار مربی شغل خود را از دست دادند واین مراکز تا آستانه ی ورشکستگی پیش رفتند. مربیان مهدکودک‌ها به امید اینکه نمایندگان مجلس فکری به حال آن‌ها کنند، مقابل مجلس تجمع کردند. سازمان دهندگان این مجموعه که چندین سال سابقه‌ی کاردارند، خواستار جذب در سیستم آموزش و پرورش هستند؛ آنها از بلاتکلیفی شغلی به ستوه آمده و می گویند: « در حال حاضر جذب ما مربیان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد؛ ما کاردیگری به جز تدریس بلد نیستم و با شرایط فعلی، در تامین نان شب خود درمانده‌ایم.»




با همه تلاش‌هایی که فعالان حقوق کودک طی این سال‌ها داشتند و هزینه‌ی بس سخت بیکاری از کار، دستگیری و زندان و تبعید را به جان خریده‌اند، همچنان قانون منع کار کودک درعمل هیچ جایگاهی ندارد و کمترین امیدی به تغییر، در شرایط موجود نیست. مگر اینکه در سلسله اقدام جنبش توده‌ای و با به‌پا خاستن همه‌ی کنشگران اجتماعی، چهره‌ی شهر را از وجود کودکان زباله‌گرد پاک کنیم. تا زمانی که این نشود، مافیای شکم پرست و دست‌های توطئه‌گر، دلالی و واسطه‌گری با سودجویی تمام ازهرمنفذ و سوراخی، آیه و فتوای آیتی نوخاله، سود می‌جویند و به کثیف‌ترین شکل ممکن به دور از چشمان جامعه در نبود رسانه‌های مستقل از کودکان خیابانی وکار، این نیروی برده دارانه، ارزان و خاموش بهره‌کشی خواهند نمود. اما در برابر کارگران شهرداری‌ها، همان‌گونه که پیش‌تر آوردم، هیچ راهی جز ادامه اعتراض و اعتصاب و سازمان‌دهی سریالی اعتراضات به پهنه‌ی محلات شهرها و گره خوردن با مردم پیرامون، ضمن طرح مشکلات خود از وجود پیمانکاران، اتحاد و به‌ هم پیوستگی تحرکاتشان با استفاده از ظرفیت‌های جدید شبکه‌سازی در اینترنت، به هم پیوسته‌شدن ها و با افزایش دامنه‌ی آن، تأثیراعتراضات خود را نیزبیشترازپیش سازند. دست‌یابی به این مهم برای رفتگران زحمتکش در شرایط فعلی ممکن است.


در بستر چنین بده و بستان ناسالمی، کارگران زیادی تحت تأثیر برون‌سپاری‌های بی‌قاعده هستند و مشکلات معیشتی فراوانی دارند. لایه لایه شدن کارگران شهری طی قراردادهای پیمانکاری و مواجهه با پیمانکاران متفاوت، هرچه بیشتر باعث تضییع حقوق کارگران شهرداری‌ها شده است. آیا زمان حذف و خلع ید پیمانکاران نرسیده است؟ امروز کمپین سازمان‌یافته‌ی علیه خصوصی‌سازی، خلع ید بخش خصوصی ناظر بر همین لغو شرکت‌های رانتخوار پیمانکاری، حلقه‌ی جدی رودرویی نیروی کار و سرمایه‌ی جامعه‌ی ما است و که در مبارزات کارگران شهرداری‌ها نیز برای آن باید طرح و نقشه‌ی راهنمایی روزانه سازمان داد. کارگران شهرداری‌ها در پهنه‌ای به وسعت تمام کشور با مشکلات یک‌سان و مطالباتی واحد مواجهند که می‌توانند با اتحاد و به‌هم پیوستگی با استفاده از ظرفیت‌های جدید شبکه‌سازی در اینترنت، به هم پیوسته و اعتراضات خود را وسعت بخشند و با افزایش دامنه‌ی آن تأثیر اعتراضات خود را نیز بیشتر از پیش سازند.


نه فقط فرهنگیان که بازنشستگان، کارگران، کارکنان و حقوق بگیران بخش های مختلف اقتصاد کشور در حمایت و همبستگی با گروههای حداقل بگیر و بی ثبات کار فرهنگیان ذینفع اند، زیرا پاره پاره کردن اشتغال در مشاغل دارای ماهیت مستمر، شکل دادن به لایه های محروم تر مزدی، ایجاد دسته بندی میان فعالان صنفی و جلوگیری از وحدت صنفی آنان برای درهم شکستن هر چه بیشتر مزد و مزایا و برده دارانه تر کردن شرایط اشتغال، نپرداختن دستمزدها و حق بیمه ها شتری است که پشت در همه بخش های اقتصاد کشور و همه مزد و حقوق بگیران خوابیده است.


نه فقط فرهنگیان که بازنشستگان، کارگران، کارکنان و حقوق بگیران بخش های مختلف اقتصاد کشور در حمایت و همبستگی با گروههای حداقل بگیر و بی ثبات کار فرهنگیان ذینفع اند، زیرا پاره پاره کردن اشتغال در مشاغل دارای ماهیت مستمر، شکل دادن به لایه های محروم تر مزدی، ایجاد دسته بندی میان فعالان صنفی و جلوگیری از وحدت صنفی آنان برای درهم شکستن هر چه بیشتر مزد و مزایا و برده دارانه تر کردن شرایط اشتغال، نپرداختن دستمزدها و حق بیمه ها شتری است که پشت در همه بخش های اقتصاد کشور و همه مزد و حقوق بگیران خوابیده است.


اوج گیری مبارزات کارگران و مزد و حقوق بگیران فرانسه ؛ موج وسیعی از همبستگی و همگرایی را در سطح مبارزات درون کشور فرانسه و در میان گروههای مختلف اجتماعی بر انگیخت . این مبارزات توانست در سطح دیگر کشورهای اروپایی متحدین و پشتیبانانی را در راستای حمایت و پشتیبانی از خود بر انگیزد. برانگیختگی این شعله حمایت و پشتیبانی در ایران توسط کارگران سندیکای شرکت واحد ؛ این نوید را میرساند ؛ که به دنبال چندین بار حمایت و پشتیبانی کلکتیو سندیکاههای فرانسه از مبارزات کارگران ایران ، خاصه دشواریهای پرشمار خود کارگران شرکت واحد ؛ این هم طبقه های فرانسوی بودند که به دفاع از مبارزات کارگران ایران در برابر حاکمیت سیاه و ضد کارگری ج. ا اقدام کردند . این پیوند و همبستگی نشانه تحول یافتگی مبارزه کارگران در درون جامعه ما و دست دراز کردن برای در بغل فشردن کارگران فرانسه ، نوید خوش اهنگ همبستگی کارگران ایران در ابعاد جهانی و مناسبات سالم طبقاتی و استقلال عمل کارگران ایران را نمایندگی می کند مجله روز شمار کارگری هفته ؛ به این حرکت دوستان سندیکای شرکت واحد به دیده احترام می نگرد و پشتیان چنین تحرکت سازنده ای است و به آنان تبریک می گوید.


موج یکباره گرانی بنزین و خیزش سریع مردم در جایگاههای بنزین ؛ رژیم را بشدت غافل گیر نمود. بطوری که پس از اعلام افزایش قیمت بنزین در روز جمعه ۲۴ آبان، ده‌ها شهر ایران شاهد اعتراضات گسترده بود. اعتراض‌های اخیر به گفته مقام‌های دولتی، در بیش از ۵۰۰ نقطه کشور، در ۲۷ استان، رخ داد و تنها شهر تهران شاهد بروز اعتراضات در ۱۰۰ نقطه از شهر بود.


درامرسازماندهی محلات مانباید همه قوای آماده وسازمانگرخود را به پیش صحنه بکشانیم ونیروی خود را به شکل لخت وعوردربرابرقوای سرکوب وعمله خون آشام حاکم به سردست ببریم. برای اینکه بیشتروقدرتمند تردرخیابان بمانیم، باید خودراسازمان بدهیم . ما تنها با سازمانیافتگی هرچه بیشترمی توانیم،ازحق ماندن،زیستن وداشتن زندگی بهترتا سرحد وصول آزادی،برابری ورهایی همگانی، درمقابل زنجیرهای اسارت وبندگی، دفاع مشروع نماییم! ما می توانیم چنین کنیم!


این آغازجرقه ای است که ازروزجمعه ۲۴ آبان ۹۸درپهنه خیابان های ایران وزیدن گرفت واینبارمردم پای این شعاربسیج شدند : گرانی بهانه است ، کل نظام نشانه است ! آغاز این حرکت نشان می دهد که تجمعات توده ای طی سال‌های اخیر٬حداقل ازسال ۹۶ به اینسو، عمدتابرپایه دلایل معیشتی یا اقتصادی آغازوبه سرعت آیینه خشم مردم علیه کل ارکان نظام هویدا می گردد. ....


تزویر اهالی فرقه‌ی بهار، که تلاش می‌کنند مفسدین اقتصادی زندانی شده از گروهشان را به عنوان زندانی سیاسی حقنه کنند و این افراد را با صدها زندانی سیاسی گمنام جمع ببندند، بی‌آنکه من و ما بگوییم روشن است. اما در مقابل این قِسم سو استفاده، باید با قاطعیت و شدت ایستاد و افشاگری کرد. من این رفتار عبدالرضا داوری را نه سو استفاده از شخص خودم، که پیش بردن یک سیاست مزورانه، خائنانه و در عین حال سرکوب‌گرانه می‌دانم، و تا آنجا که به من مربوط می‌شود، محکوم می‌کنم. سپیده_قلیان


سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه،آزادی موقت اسماعیل بخشی را به خانواده و بستگان اسماعیل بخشی به کارگران هفت‌تپه و تمام کارگران و مردم زحمتکش ، به تشکل های کارگری و فعالین و مدافعان کارگران،تبریک و شاد باش گفته و خواستار پایان دادن به پرونده سازی علیه کارگران هفت تپه از جمله علی نجاتی، عضو سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه می باشیم. زنده باد اتحاد و همبستگی طبقاتی کارگران روزشمار کارگری هفته نیزبه سهم خویش ؛ آزادی موقت این فعال شناخته شده کارگری نیشکر هفت تپه را به همه مردم و هم زنجیران او تبریک می گوید و خواستار پایان بخشیدن به ازادی موقت او به ازادی دائم و خواستار بازگشت او و دیگرهمکاران اخراجی اش برسرکار می باشیم .


کارگران واگن‌پارس، آذرآب، هپکو، پالایشگاه نفت امام خمینی شازند و شرکت آلومینیوم ایران(ایرالکو)چندی پیش این فرصت را یافتند تا در جلسه‌ای با محمد شریعتمداری (وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی) از درد چندین ساله شرکت‌هایشان بگویند. آنها یک صدا گفتند : نسخه خصوصی‌سازی برای واگن‌پارس، آذرآب، هپکو، ایرالکو و پالایشگاه نفت شازند جواب نداد؛ کارگران از این یاد می کنند ، آنگاه که ما را نمی بینند : مجبوریم فریاد بزنیم و روی ریل برویم. ... امروز دشواری خصوصی سازی برپایه سیاست حاکم بر کشور متوجه بخش وسیعی از صنایع کلیدی و مادر است و همه آنها با ناکامی روبرواند و اعتراضات و اعتصابات کارگران درنیشکر هفت تپه ، فولاد اهواز، معادن زغال سنگ معدن کرمان و دیگر نقاط محصول همین شرایط است .


امروزبیانیه دانشجویان معترض درروزی که روحانی به دانشگاه رفته بود به خوبی نشان می دهد که نقد آموزش کالائی،درمضمون "ظهور انواع و اقسام دانشگاه های پولی، هزینه های سرسام آور تحصیل در دانشگاه های دولتی، کاهش سهمیه دانشجویان روزانه، طرح و بسط روز افزون قوانین تبعیض آمیز جنسیتی، ایجاد گزینش های آموزشی برای حذف ساکنان استان های پیرامونی و محدودیت آفرینی برای اقلیت های قومی و مذهبی، ادعای آموزش رایگان و همگانی را به دروغی بزرگ بدل ساخته است".دربین بدنه جنبش دانشجویان، به خواستِ تمامی کارگران مخالف بخش خصوصی پهلو می زند. لازم می نماید همه ما بیش ازگذشته به این مسئله و امرهمگرایی وخویشتن باوری طبقاتی جنبش دانشجویی با دیگرجنبش های احتماعی مطالبه محورتوجه کنیم و با تمام توان صدای آنان باشیم!


پنجم اکتبر برابر با ۱۳ مهر ,روز جهانی معلم بر تمامی معلمان جهان بویژه معلمان زحمتکش میهن مان گرامی باد. همزمان با روز جهانی معلم ،آیا شعار جهانی امسال،یعنی «معلمان جوان، آیندۀ این حرفه اند» تا چه حد در کشورمان می تواند مصداق داشته باشد؟ در ایران شاهدیم هر صدایی که تبعیض و بی عدالتی و حقوق از دست رفته را فریاد می زند، با خشونت روبرو خواهد شد.معلمان هم از این قاعده مستثنی نبود!


دراین دنیای بی پیر، نفرت انگیزترین آدم ها، آنهایی هستندکه خود را مدعی عدالتخواهی جا می زنند. این آدم ها فقط مال مردم را نمی برند ونمی خورند ، بلکه اعتمادشان را هم درهم می شکنند و درنهایت وسیله می شوند که هیچ چیزخوبی،جلوی چشم مردم خوب جلوه نکند . دردرون جامعه ما همانند جامعه بشری، بی اعتمادی، همواره بی اعتقادی می آورد. بی اعتمادی هم باعث می گردد، ارزش هایی که هزاران سال مردم این سرزمین به آن معتقد بودند، ازبین برود .اعتماد هایی که جمهوری اسلامی طی چهاردهه حاکمیت داغ ودرفش واعدام ازبین برد. باید هرسطح توهم آفرینی را افشاء کردتا شعارهای پوپولیستی این وآن آدم مدعی "عدالت خواهی"،" عدالت پروری" و" مبارزه با فساد"،جامعه مارا دگر باره،دچارتوهم ننماید. امروزه ادعای مبارزه با "فساد"،" رانت خواری"، گشایش " حقوق شهروندی"و مصادیقی ازاین نوع، راههای برون رفت حاکمیت ازامردادخواهی توده مردمان محروم جامعه ما نیست بلکه راه فریفتن آنان است. حتی به زبانی، ادعای مبارزه با"فسادوعدالتخواهی"،راهی برای چهره سازی، آبروباختگان جامعه ماست که دستشان به خون،کشتاروقتل فرزندان کشورمان آلوده است. دریک کلام درایران؛مبارزه با فساد، تنها ازمسیرمبارزه با کلیت نظام جمهوری اسلامی می گذرد.این مبارزه با اتحاد وهمبستگی وسازمانیابی همه جانبه مبارزات مردم درصفی متحد فراهم می گردد وازآن جدایی نا پذیراست. برای دست یابی آزادی،برابری ،دمکراسی وعدالت اجتماعی، باید ازسد نظام جمهوری اسلامی گذشت. این حکم تاریخ است!


روشن است همگرایی ها، همسویی ها و هم پوشانی مبارزات پراکنده مطالباتی کارگران ، آن حلقه مفقوده جنبش کارگری ما می باشد که باید الزاما بربستر شرایط موجود فراهم آید تا فرصت رودررویی چرخه سرمایه داری موجود را برای سرکوبی کارگران کند سازد. بالطبع این خود کارگران و بستر مبارزات موجود است که می تواند شرایط این همگرایی ها را برای مبارزات جاری و ساری آنها فراهم آورد ، هیچ نسخه از پیش تعیین شده ای از جانب ما نمی تواند راه دشوار،صیقل یابی همسانی و پویایی امر همگرایی ها و تشکلات مستقل سراسری را از اینجا از قوه به فعل در آورد. این مبارزه دردل شرایط موجود فراهم می آید . تلاش ما همچون گذشته بیش از پیش باید درهمصدایی با مبارزه کارگران و لغو احکام ضد انسانی اعلام شده دستگاه قضایی کشور، بازگشت کارگران اخراجی برسرکار،طرح شعارو برجسته کردن جای معلم و کارگرزندان نیست، طالب آزادی فعالان کارگری و معلمان و زنان و دیگر زندانیان عقیدتی و ایدئولوژیک باشیم و آنرا بدل به جنبشی وسیع و گسترده برای آزادی یکایک آنان در این سوی پهنه جهان نماییم .


آری در چنین شرایطی است که مدارس با آغاز مهر گشوده می شود ، معلمان آزادیخواه در زندان و بازداشتند و مدارس از کیفیت لازم بی بهره و در سراسر استان های محروم مدارس فاقد ایمنی کافی / در سیستان و بلوچستان و نواحی جنوب تعبیه کلاس ها در کپر ها و زاغه ها و ولی مدارس خصوصی و انتفاعی کلوپ باروری چرخه سرمایه و پروراندن آقا زاده ها و ژن های برتر را برای چاپیدن های دو فردای دیگر بر صندلی ها می نشانند. به قولی «مقامات استکبارستیز!» فرزندان خود را به کالج‌های اروپا و کانادا و آمریکا می‌فرستند و طبقات محروم و اقشار میانی جامعه امان راه یافتن به مدارس و دانشگاه را بر روی فرزندان خود ناممکن می یابند! ما بر این باوریم که اکنون بیش از هر زمان دیگر، توجه ويژه به امر آموزش، آزادی معلمان در بند ، اختصاص بودجه لازم برای مراکز آموزشی، بازنويسی کتاب‌های درسی و حذف نگرش واپس‌گرا و خرافاتی از کتاب‌ها، تغييرات در کادر وزارتخانه‌های آموزش‌ و پرورش و آموزش عالی، توجه اکید به کودکان کار و کودکان خیابان، بايد در اولویت کارها قرار گیرد. در بستر شرایط موجود سال تحصیلی ۹۸ و۹۹ دشواری هیا پرشماری پیش پای معلمان و دانش آموزان و دانشجویان کشور است و ما شاهد رویارویی ها و کشاکش های پُرشماری خواهیم بود!


طی هفته گروهبندی مختلف کارگری و اجتماعی با دادن اطلاعیه ای خواست یایان بخشیدن به صدور احکام فعالان کارگری نیشکر هفت تپه و فعالن نشریه گام که به دفاع خبری از کارگران هفت تپه را در دستور کار خود داشته ، به دفعات و به شکل اطلاعیه های مختلف در سطح شبکه های مجازی انتشار یافت . از جمله ؛ سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران وحومه احکام ظالمانه و ناعادلانه علیه چند تن از کارگران نیشکر هفت تپه و اعضای نشریه گام را محکوم میکند وخواستارآزادی بی قید وشرط و بی ویثقه محکوم شدگان را خواستار شدند


چهار تن از وکلای متهمین پرونده خانم فرزانه زیلابی و اقایان سید جمال الدین حیدری منش - سید حسین تاج- امیر رئیسیان اعتراضات کارگران مجتمع شرکت نیشکر هفت تپه نسبت به سخنان معاون قضائی دادستان کل کشور؛ خواهان پیگیری حقوق متهمین خود شدند: برپایه خبر منتشره در سطح خبرگزاری ها آمده است : معاون قضائی دادستان کل کشور در اظهاراتی با اشاره به اعتراضات کارگران شرکت نیشکر هفت تپه چنین عنوان نموده اند : "عوامل و عناصری پول گرفته‌ بودند و می‌خواستند به هر طریق که شده آنجا را به آشوب بکشند". اینجانبان بعنوان وکلای متهمین این پرونده با مطالعه کامل ۳۰۰۰ صفحه در ۹ جلد ، هیچ نشانه ای از دریافت حتی یک ریال از طرف متهمین پرونده مشاهده نکرده و این اظهارات هیچ مستندی در پرونده، اعم از گردشکار ضابط، کیفرخواست دادسرا و صورتجلسات محاکمه دادگاه نداشته است. ...


آقای حسن سعیدی عضو سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه و از بازداشت شدگان روز جهانی کارگر از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی افشاری به پنج سال حبس تعزیری و ممنوعیت استفاده از وسایل مخابراتی هوشمند نظیر تلفن همراه هوشمند و ممنوعیت عضویت در احزاب، گروه ها و دسته جات سیاسی و اجتماعی به مدت دو سال محکوم شد. صدور این رای ظالمانه در حالی است، که فعالیت های ایشان در دفاع از معیشت و حقوق کارگران بوده است. برای جلوگیری از فعالیت های حق طلبانه سعیدی، ایشان از سال ۸۴ تاکنون بارها با پرونده سازی از کار اخراج شده و آخرین بار در سال ۹۱ از کار اخراج شده است.وکیل ایشان آقای سید مصطفی رضوی اعلام کرده نسبت به این رای در دادگاه تجدید نظر اعتراض خواهد کرد. سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه صدور آراء قضایی محکومیت برای اعضای سندیکا و دیگر فعالین مدافع حقوق کارگران و معلمان را محکوم می کند و خواهان آزادی بی قید و شرط آنان می باشد.


برپایه اخبارروزشمارکارگری هفته ؛ احکام زندان ،تبعید ومحرومیت ازکارهمچنان برای فعالان زن، کارگران- معلمان - مدافعان کارگران - نویسندگان - دانشجویان واساتید دانشگاه صادرمی گردد. خواست ما پایان بخشیدن به تمامی این احکام و زندان کشاندن فعالان عرصه های مختلف اجتماعی اعم از زنان- کارگران - معلمان - دانشجویان - فعالان عرصه های مختلف را خواستاریم!


آنچه دارد اتفاق می افتد دو سویه نشانه گیری را نشان می دهد . یک سویه آن مقاومت زندانیان سیاسی و تن ندادن به خواست رژیم، وسویه دیگرآن دردرون و برون ازایران ؛ همراهی وهمگرایی و همپیوندی و همپوشانی با زندانیان سیاسی است . شکل گیری کارزارهای دائمی برای دفاع از زندانیان سیاسی ، این برآمد حاصل می آید که زندانیان سیاسی تنها نیستند . ما برآنیم و انتظار داریم در همه جای این جهان ، در هر کجا که انسانیت معنی دارد و نیروی زندگی و بشردوستی و آدمیت جریان دارد، برای آزادی بی قید و شرط و فوری زندانیان سیاسی وعلیه حکومت اسلامی و بیداد گاه هایش به هر طریق ممکن مبارزه واعتراض می کنیم و خواهان آزادی همه زندانیان عقیدتی و سیاسی خواهیم بود. امیدواریم رسانه ها با رعایت اصل شفافیت و صداقت به موضوع این کمپین « زندانیان سیاسی ایران ، تنها نیستند » ورود کنند و به سکوت خویش پایان دهند .


در چنین شرایط نابهنجار و تبهکارانه ای، که بر جامعه ما ستم روا داشته می شود ، برای همه مدافعین جبهه برابری و آزادیخواهی راهی جز دفاع پایدار و مداوم در این میدان نابرابر نبرد نمانده است . بر همه ماست که با تمام توان در گسترش ایجاد نهاد های سازمان یافته کارزارهای دفاع از زندانیان سیاسی در جای جای جهان دست به تلاشی چند باره برنیم و کارزار های دائمی برای دفاع از زندانیان سیاسی و عقیدتی را فراتر از موجودیت گروه و حزب و سازمان خویش بر فراز موجودیت فردی این نیروی پرشمار چند میلیونی ایرانیان خارج از کشور سازمان دهیم و در برابر همه کسانی که دست به کارشکنی می زنند که چنین نشود بایستیم و به تمامی آنانی که در شکستن این موج سرکوب استین بالا میزند یاری برسانیم و بلندگوی آنان شویم و نشان دهیم که ما خشم و نفرت بایسته مردمان جامعه ما را در برابر سرکوب گران زنگی مست را نمایندگی می کنیم و در برابر دشمان آزادی و سوسیالیسم تمام قد ایستاده ایم . متشکل شویم و نگذاریم شعار : " زندانیان سیاسی ایران ، تنها نیستند " از تداوم و هماهنگی بازماند !


حاکمیت اسلامی ضد کارگری و ضد زن، که بر تجربه ۴ دهه سرکوب مستمر اعتراضات بخش های مختلف جامعه تکیه دارد، در تابستانی دیگر و دیگر مواقع به هیچ عنوان و تحت هیچ شرایطی دورنمای شکل گیری بدیل مستقل و سراسری «پائینی ها» را برنمی تابد و با همه روش ها با چنین دورنمایی مقابله می کند. صحنه سازی محاکمات دوازدهم مرداد امسال را در همین راستا باید دید و شناخت! پرونده نیشکر هفت تپه ، پرونده کل طبقه کارگر ایران و محاکمه جریان حق خواهی، عدالت طلبی و حق حیات مزدو حقوق بگیران کشوربه وسعت اردوی کار جامعه ما است. بعبارتی سرکوب فعالین نیشکرهفت تپه، سرکوب همه ماست. امروز در ابعاد مبارزات تاریخ کشور ما، اعتراض به این سرکوب را به اهرمی برای تقویت همگرایی هر چه گسترده تر سیاسی و طبقاتی تبدیل کنیم و با تقویت پیوندهای مبارزاتی داخل و خارج از کشور در برابر اهداف این محاکمات شوم بایستیم و همواره علیه فراموشی و دفاع از پیکره تشکل پذیری مستقل کارگری وطبقاتی درایران به دفاع به سلسله اقدامات متشکل وهمپیوند با یکدیگر اقدام ورزیم !


جرم علی نجاتی ها و اسماعیل بخشی ها دفاع از مطالبات هم طبقه ی های خود و دغدغه پرداختن به سفره های خالی همسلکان خویش بوده و جرم سپیده قلیان - عسل محمدی و ساناز الهیاری و امیر حسین محمدی فرد و امیر امیر قلی همصدایی با آنان و انعکاس صدای بی صدایان بوده است . فریاد آزادی بی قید وشرط همه نام بردگان و همه زندانیان عقیدتی و سیاسی ، باید به فریاد همه آزاد اندیشان ایرانی بدل گردد. باید و می توان روز دوازدهم مرداد ۹۸ ( سوم اوت ۲۰۱۹) را به روز تعرض علیه کلیت نظام بدل نمود. چنین باد!


چرا باید وزیرکار و همه نهاد های زیرمجموعه آن ، درانجام مسئولیت های قانونی خود ناتوان باشند وحتی استقلال عمل وزارتخانه خود را برنتابند وهمواره درمقابل دخالتگری فراقانونی نهادهای امنیتی و اطلاعاتی و پرونده سازی های بی پشتوانه آنان برای کارگران شناخته شده وفعال سندیکایی سکوت نمایند؟ آنچه طی هفته ها ی اخیردربرابروزارت کارتوسط فعالان کارگری سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران وحومه صورت گرفت وطرح شعار: "ما خواهان بازگشت بکارهستیم"، اعتارض خودرا برابر چشمان افکار عمومی جامعه به نمایش گذاشت،باید مبنای عملی منطقی،قانونی و حقوقی تمامی اخراجی های بیکار شده باشد که با طرح شعاربازگشت برسرکار، بعنوان فصل مشترک مطالبه حق طلبانه گرد هم آیند و وزارت کارو مسئولین آنرا برزیرعلامت سئوال کشند وآنان را به عقب نسشینی وا دارند.


باردیگر کارگران هپکو و آذر آب خود را آماده رودررویی می نمایند . ماجرا همچون دفعات پیش برسرحقوق های معوقه ، امیت شغلی و دورودررویی با سیاست خصوصی سازی ها است . ماجرای شناخته شده کارگران نیشکر هفت تپه - فولاد اهواز- ماشین سازی تبریز و دشت مغان و ... همه از یک جنس اند. در لابلای خبرهای هفته هم از آذر اب گزارش شده و هم از هپکو و صد البته از جاهای دیگر هم خبر داشتیم . نیم نگاهی به هپکو و نقل قول کارگران نشان می دهد هم دولت و هم سازمان خصوصی سازی که اهلیت حاکمیت را با خود دارد ، همه و همه مقصرند. درایران در امر واگذاری صنایع به بخش خصوصی وخصولتی، هرکجا که پای مزایده به میان کشیده می شود ،نیروهای خودی و ازمابهتران نظام ازسپاهی وامنیتی، ژن برترومافیای درقدرت همچون : " شرکت توسعه بازارسرمایه تهران " ،" هلدینگ گسترش کشاورزی پارس وابسته به بنیاد مستضعفان " ، یا" شرکت‌های تابعه هلدینگ ساختمانی وابسته به محمدمهدی احمد آخوندی"،یا" فروشگاه های زنجیره یا رفاه" ، " شرکت شیرین و عسل" که تماما درمزایده معامله سهام شرکت «کشت و صنعت و دامپروری مغان» به وسط کشیده می شوند و در رقابت با هم سر و دست می شکستند.


کارگران مجتمع نیشکر هفت‌تپه بارها برای احقاق حقوق خود همچون هم‌طبقه‌ای‌هایشان در دیگر کارگاه‌ها، کارخانه‌ها و مراکز تولیدی ایران، اقدام به تجمع‌های اعتراضی کرده بودند که اوج آن به اعتراض و اعتصاب خیابانی در شهر شوش که چندین روز به طول انجامید، برمی‌گردد؛ در نتیجه این اعتراضات تعدادی از کارگران شاغل این کارخانه و تنی چند از فعالین کارگری مرتبط با آن، بازداشت شدند که با وجود گذشت چندین ماه از بازداشت این افراد ( امیر امیرقلی، ساناز الهیاری، سپیده قلیان، امیر حسین محمدی‌فرد ، اسماعیل بخشی و علی نجاتی ) کماکان، بلاتکلیف در زندان بسر می‌برند و تعداد دیگری نیز در همین رابطه که در بازداشت بودند با تودیع وثیقه بیرون از زندان در انتظار برگزاری جلسه دادگاهی هستند. در شرایطی که این کارگران و تعداد دیگری از فعالین کارگری بخاطر اعتراض به بی‌حقوقی‌های اجتماعی‌ در زندان‌ها بسر می‌برند، که آمار رسمی خبر از رشد اقتصادی منفی پنج درصد می‌دهد و گرانی و تورم کمرشکن کالاهای اساسی، سر تیتر سفره بی رونق کارگران شده، جامعه جولان‌گاه فقر و بیکاری است و دهها و صدها مشکل و معضل اجتماعی ناشی از این شرایط گریبان توده‌های مردم زحمتکش را گرفته است. کجاست تمهیدات و برنامه‌های دولت برای کاهش دردها و آلام طبقه کارگر؟ کدام شرایط را برای بهبود زیست و معیشت طبقه کارگر مهیا کرده‌اند؟ مگر غیر از این بوده که دولت خود بعنوان بزرگترین کارفرما همراه و همسو با دیگر کارفرمایان و تشکل‌های فرمایشی کارگران، دستمزدهای حدودا یک میلیون و پانصد هزار تومانی، که معنایی جز نابودی زندگی و معیشت کارگران ندارد، را تعیین کردند؟